ก่อนที่เราจะไปเที่ยวหัวหิน (เป็นรอบที่เท่าไหร่ไม่รู้ของปีนี้นะคะ เพราะปีนี้เราไปบ่อยเหมือนกัน) กับครอบครัวของเรา  และก็ครอบครัวของเพื่อนคุณพ่อเราประมาณเกือบ 30 คนทีเดียว

ก็เป็นจังหวะเดียวกับที่น้าชายของเรามาจากต่างจังหวัดน่ะค่ะ 

แบบว่าสงสัยคุณยายของเรา (ที่เสียชีวิตไปเมื่อปีก่อน) น่าจะมาด้วย  เพราะก่อนจะมา  น้าชายเราบอกกับรูปของคุณยายไว้ว่า.....

"เดี๋ยวจะมากรุงเทพ มาเยี่ยมบ้าน และมาเยี่ยมพี่สาว และหลาน ๆ ให้ยายตามมาด้วย"

คิดว่าคงจะได้ผลนะคะ  เพราะว่าพอน้าเราเลี้ยวรถเข้าบ้านเราปุ๊บ

หมาของเรา  ก็หอนกันประสานเสียง  แบบคอรัสเชียวค่ะ

เล่นเอาเรางงไปเลย  ว่าเดี๋ยวนี้หมาบ้านเรามันพัฒนาหอนกันตั้งแต่กลางวันแสก ๆ เชียวหรือเนี่ย  เพราะปกติยูโรหมาดุพันธุ์บางแก้วของเรา  มันจะไม่เห่า  ไม่หอนพร่ำเพรื่อ   คือ ถ้าไม่มีอะไรจริง ๆ มันจะไม่เห่า ไม่หอนเลย

สรุป  น้าเรามาเฉลยน่ะค่ะ  ว่าชวนยายมาด้วย  สงสัยยายคงจะมาจริง ๆ  เพราะว่ายายเรา  ท่านจะชอบไปเที่ยวหัวหินมาก ๆ   แต่ว่ายังไม่ทันได้มาเที่ยวหัวหิน  ก็มาด่วนจากไปซะก่อนน่ะค่ะ

หลังจากที่คุณยายของเราเสียไปไม่กี่วัน    ก็มีชาวบ้านที่ต่างจังหวัดเห็นคุณยายของเรา  เดินอยู่ในบ้านบ่อย ๆ

ใ น ต อ น ก ล า ง วั น แ ส ก  ๆ

เริ่มจากชาวบ้านคนแรก    พอดีว่าคุณยายเรามีบ้านพักต่างอากาศที่ต่างจังหวัดด้วยน่ะค่ะ  จะเป็นบ้านริมแม่น้ำโขง   ก็จะมีคนหาปลามาขอขึ้นฝั่งที่ท่าน้ำบ้านคุณยายเราบ่อย ๆ

และก็มักจะมีชาวบ้านที่มาขอเก็บผลไม้ในบ้านของยายเรา  มาบ่อย ๆ

ตอนนั้นเท่าที่ฟัง  เค้าบอกว่าเป็นเวลาประมาณบ่ายสามโมงเย็น   ชาวบ้านเหล่านั้นบอกเป็นเสียงเดียวกันว่า 

เห็นคุณยายของเรานั่งบนเก้าอี้โยกหน้าบ้าน   กำลังนั่งเท้าแขน  ทำหน้าเศร้า ๆ อยู่

แต่บางคนก็จะบอกว่า จะเห็นคุณยายของเราเดินรดน้ำต้นไม้หน้าบ้านตอนกลางวันบ้างน่ะค่ะ

เค้าก็เลยจะเดินมาทักว่ามาจากกรุงเทพวันไหน  หายป่วยแล้วหรือยัง  หรือจะทักทายตามปกติ  เพราะคนต่างจังหวัดจะใจดี  เป็นกันเอง  ชอบถามสารทุกข์สุขดิบเพื่อนบ้านกันเป็นประจำอยู่แล้วนะคะ

ระหว่างที่เดินเข้ามาเค้าก็จะเห็นว่าคุณยายของเราได้หายตัวไป

ชาวบ้านเค้าก็เลยมาดูว่ายายเราหายไปไหนนะ  เมื่อกี้ยังเห็นนั่งอยู่ตรงนี้อยู่เลย   ก็เลยตะโกนเรียก  เคาะประตู  ก็ปรากฎว่าประตูหน้าต่างล็อกหมดทุกบาน

ทำให้ชาวบ้านงงกันไปหมด

จนวันที่น้าชายเรากลับไปถึงบ้านหลังที่ว่านี้   ก็มีชาวบ้านมาถามว่า   เนี่ย....ทำไมปล่อยให้คุณยายเราอยู่บ้านคนเดียวล่ะ  เห็นคุณยายนั่งอยู่หน้าบ้านแทบทุกวันเลย  แล้วคุณยายหายป่วยแล้วเหรอ

สิ่งที่ชาวบ้านพูด  มันทำให้น้าเรางง   งงว่าชาวบ้านเค้าพูดอะไรอยู่นะ

น้าเราเลยบอกว่า  คุณยายเพิ่งจะเสีย   และยังให้ดูโถอัฐิ  รวมทั้งรูปงานศพว่าคุณยายได้จากไปแล้วจริง ๆ   ไม่งั้นชาวบ้านเค้าไม่เชื่อ  เพราะว่าเค้าเห็นยายเราอยู่ทุกวัน

พอชาวบ้านรู้ความจริง  ว่าคุณยายเราจากไปแล้วเท่านั้นแหละค่ะ     ไม่มีใครกล้าผ่านหน้าบ้านยายเราอีกเลย  พูดง่าย ๆ ว่าพอตกเย็นเข้าหน่อย  ทุกคนรีบปิดประตูบ้านกันทันที

แต่ข้อดีของเรื่องนี้ก็คือ   ผลไม้  หรือปลาที่เลี้ยงไว้ในบ่อ  ไม่มีหายเลยล่ะค่ะ  (จากปกติที่โดนขโมยเล่นงานอยู่บ่อย ๆ )  อิอิ

แล้วคุณล่ะค่ะ    เคยมีใครเจอประสบการณ์อะไรแปลก ๆ แบบนี้   หรือมีเรื่องผี  หรือเรื่องตื่นเต้น น่ากลัวอะไร   มาเล่าสู่กันฟัง  บ้างสิคะ

บุญรักษาค่ะทุกท่าน...

.

จากคุณ : ลาบไก่ใส่ตับหมู   - [ วันฉัตรมงคล 16:45:28 ] 

edit @ 18 Jan 2008 09:11:25 by ผายลมรัก~♥