2007/Sep/11

ในสมัยก่อน ประมาณปี 2519 ตอนนั้นผมเป็นนักพากย์ รับงานพากย์หนังกลางแปลง ประจวบกับที่บ้านพ่อตาเป็นบริการหนัง ซึ่งตั้งอยู่ที่เฉลิมกรุง ซึ่งปัจจุบันเป็น ดิโอลด์สยาม

มีอยู่งานนึงที่เจ้าภาพที่รู้จักกัน มาหาหนังที่บ้านไปฉาย 2 คืนที่จังหวัดจันทบุรี ราคาค่าหนังสู้ไม่เกี่ยง

ตอนนั้นที่จำได้ เอาหนังไทยเรื่อง ชาติทองแดง ฉายพร้อมโรงหนังเฉลิมกรุง ไปฉาย

คืนแรกที่ฉาย เรื่องแรกจบไปด้วยดี เป็นหนังฝรั่ง แล้วต่อมาก็เป็นหนังไทยเรื่อง ชาติทองแดง พอฉายได้ 2 ม้วน ผมเกิดอาการปวดท้องอย่างรุนแรงมาก

บอกคนฉายที่เป็นเพื่อนกันว่า เฮ๊ย เต็ก หยุดหนังก่อน ปวดท้องทนไม่ได้แล้ว แต่เพื่อนก็บอกว่า ทนหน่อยน่า อีกแค่ 3 ม้วนค่อยไปห้องน้ำ ผมก็บอกว่า ไม่ไหว 3 ม้วน ม้วนละ 45 นาที ก็ 2 ชั่วโมงกว่า ไม่ไหวแล้ว

กำลังพากย์หนังคา ๆ อยู่ พอเริ่มเปลี่ยนซีน ผมลุกเดินทันที แต่ก็บอกคนที่ดูหนังว่า ท่านผู้ชมครับ ขอเวลาสักครู่ครับ แล้วผมก็โกยอ้าวเข้าไปในวัด

ตอนนั้นมืดมาก เพราะในวัด ไม่มีไฟ สมัยนั้นใช้ไฟปั่น เฉพาะเครื่องฉายเท่านั้น ในวัดจึงไม่มีไฟ มองซ้ายมองขวา ก็มองไม่เห็นห้องน้ำ ข้าศึกก็ยกมาประชิด เหงื่อแตกพลั่ก แต่มันดันหนาวจริง ๆ

พอสักพักก็มีลุงแก่ ๆคนนึงเดินมา แกเอ่ยปากถามว่า ไอ้หนู จะไปไหนเหรอ ผมก็บอกแกไปว่า ลุงๆ ห้องน้ำอยู่ไหนอ่ะ ผมปวดท้องหนักมาก ลุงแกสวนคำพูดมาเลยว่า เฮ๊ยไอ้น้อง ลุงอยู่วัดนี้มา ลุงรู้จักทุกซอกทุกมุม ตามมาเดี๋ยวลุงจะพาไปเอง

ผมก็เดินตามแกไป สักพัก ผมชักทนไม่ไหวแล้ว ก็ถามแกว่า ลุง ๆ ห้องน้ำอยู่ไหนกันแน่นี่ ลุงพาผมเดินไปเดินมา ผมชักแย่แลวนะ แกก็ตอบผมว่า เออ...ข้าก็ชักจะ งงๆ เหมือนกัน

ผมเลยรีบบอกแกว่า งั้นลุงไปไหนก็ไปเถอะเดี๋ยวผมจัดการเอง แล้วแกก็เดินจากผมไป ท่าทางแกจะเมาๆ หน่อย ผมเดินแบบคลำๆ ไปเจอเข้ากับ กองอิฐที่บังมิดหัวพอดี เลยทำภาระกิจตรงนั้น เป็นที่เรียบร้อย แล้วเดินกลับมาพากย์หนังต่อ จนหนังจบ เราก็นอนกันที่เครื่องฉาย มีเต๊นกางกันน้ำค้างพอได้หลับ

พอวันรุ่งขึ้น พระที่วัด ก็มาถามผมว่า โยม เมื่อคืนหนังกำลังสนุก แล้วโยมหยุดทำไมเหรอ ผมก็บอกกับท่านไปว่า ผมปวดท้องแล้วหาห้องน้ำไม่เจอ แต่มีลุงอยู่คนหนึ่ง แกบอกว่าแกรู้จักห้องน้ำดีแต่ก็พาผมหลง จนต้องไปหาที่นั่งถ่ายทุกข์เอง แกยังบอกเลยว่าแกอยู่ที่วัดนี้

พระก็บอกกับผมว่า ที่วัดนี้ไม่มีลุงอย่างที่ผมบอกหรอก พอดีที่ผมเหลือบไปเห็นรูปของผู้ตาย โอ้พระเจ้าช่วย นั่นคือลุงที่เมื่อคืน พาผมไปหาห้องน้ำ แล้วแกก็หาไม่พบ แต่ให้ตายเถอะ ที่ๆ ผมไปนั่งถ่ายทุกข์เมื่อคืน ก็คือเชิงตะกอน ที่เผาศพ ที่เมื่อเย็นวาน เผาศพไปแล้วหมาด ๆ มิน่าล่ะ ตรงนั้นถึงได้อุ่นๆ ดีเหลือเกิน

เรื่องนี้เป็นเรื่องจริงครับ คนที่ฉายหนังให้ผม ตอนนี้ก็ยังอยู่ ที่ผ่านมา แกเป็นเจ้าของหนังเรื่องบ้านผีปอบครับ

จากคุณ : แก้วฟ้า - [ 2 พ.ค. 49 20:48:25 A:58.8.166.79 X: ]

Comment

Comment:

Tweet


น่ากลัวจังเลย
#5 by เบลล์ (203.172.201.192) At 2010-10-01 10:52,
พี่คนไหนคะเนี่ยยย!!!

จันทบุรี..

wink หรือว่าเป็น...

เอ่อ..หลอนอ่า..
#4 by kagome (125.24.13.26) At 2009-08-18 14:47,
มาทำไม
#3 by ดะพกเ (58.147.39.46) At 2009-05-10 17:45,
embarrassed
#2 by (125.26.162.231) At 2008-12-10 13:32,
#1 by (124.157.172.4) At 2007-10-29 12:52,