เล่ามั่งดีฟ่า
อันนี้ขอบอกก่อนเลยนะครับว่า
ออกจะติดตลกนิดๆ ก็อย่าว่ากันล่ะครับ
คือว่า วันนั้นวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2544
ผมจำได้แม่นเลยครับ....
ด้วยว่าวันนั้นเป็นวันปล่อยผีของฝรั่ง
และดันเป็นวันลอยกระทงของไทยซะด้วยครับ
ตอนนั้ผมก็อยู่บ้านคนเดียวเซ็งๆ เหงาๆ
และปกติก็ไม่ชอบออกไปเฮฮา กระทงจ๋าที่ไหนกะใครซะด้วย
ซักประมาณ 2 ทุ่มเห็นจะได้ครับ
เพื่อนผมมันก็โทรมาหาบอกว่าจะมารับ
แล้วพอมันมาถึง มันก็ชวนผมไปลอยกระทง
แต่ผมไม่ค่อยอยากไป
และไปๆ มาๆ ก็มาลงตัวที่ว่า ไปดู "ผี" กันดีกว่า
พวกเรา 5 คน เป็นคนในชมรมรถโบราณ
วันนั้นเราไปด้วย มอเตอร์ไซด์โบราณ 4 คัน 5 คน
เพราะมีคนหนึ่งยอมเป็นตากล้อง
ตั้งใจว่า จะจับภาพเด็ดๆได้
เพราะไอ้นี้มันมีกล้อง night vision
เลนส์ของ sony ที่ถ่ายได้ในกลางคืนหน่ะครับ
อ้อลืมบอกไปครับผมอยู่ในจังหวัดชลบุรีนะครับ
คือจังหวัดชลบุรีเนี้ย จะมีถนนสุขุมวิทเส้นเดียว
ผ่านได้ทั้งจังหวัด ไม่เหมือนกรุงเทพ
คือตอนแรก เราตั้งใจจะไปกันที่ป่าช้าจีน
ซึ่งก็ไม่ไกลเท่าไร หรือเป็นป่าช้าในวัดอื่นๆ
หรือไม่ก็บ้านที่เขาลือกันว่า "ผีดุ"
แต่จริงๆที่กล่าวมานั้นพวกผมไปมาหมดแล้วครับ
และก็ไม่เคยเจออะไรจะจะ ซักที
ก็จะมีเพียงแค่กลิ่น เสียง ลม วูบไปวูบมา
พวกผมก็ไม่ค่อยกลัวหรอกครับ ออกจะท้าทายด้วยซ้ำ
แต่สุดท้ายเราก็มาลงกันที่สุเหร่าแขก
ป่าช้าแขกนั้นแหละครับ
แต่ว่ามันเป็นป่าช้าที่ดูภายนอกแล้วไม่น่ากลัวซะเลย
เพราะมันอยู่ติดกับถนนสุขุมวิท
แถมอยู่ในเมืองพัทยาด้วยครับ
แน่นอนครับ วันลอยกระทง แถมเป็นวันฮาโลวีน
แน่นอนเลยครับ คนสุดๆจะพลุกพล่าน
เรียกได้ว่า ไม่น่ากลัวแน่ๆ
แต่ด้วยความมี สปิริตแบบงงๆ
เอาเป็นว่าเราก็ รวมกันหาเหาใส่หัวแน่นอนครับ
พอไปถึงสุเหร่าตอนแรกกะว่าจะเข้าไปดีๆ
เพราะมันเหมือนโรงเรียนแขกมากกว่าจะเป็นสุสาน
ไม่ได้น่ากลัวเล๊ย.... แต่พวกเราก็ต้องสะดุด
เมื่อยามแก่ๆ แกมองเราตั้งแต่หัวจรดเท้า
แล้วไล่ให้กลับไปแบบเบาๆ
แกว่ากลับบ้านไปเถอะ คนนอกเข้าไม่ได้หรอก
พวกเราก็เลยวกรถกลับแต่โดยดี
เพียงแต่ว่า เราเลี้ยวรถไปทางด้านข้างของสุเหร่า
ที่พอจะมีทางให้รถเข้าแบบสวนทางกันพอดี พอดีได้
แต่มันออกจะมืดไปซักหน่อย
แม้จะเป็นคืนเดือนหงายก็ตามแต่
พวกเราจอดรถไว้ใต้ต้นไม้ใหญ่
แล้วปีนรั้วเตี้ยๆ ข้ามไปยังข้างใน
ซึ่งค่อนข้างจะกว้างพอสมควร
เพียงแต่ มันไม่เหมือนกับที่เราคิดไว้
เราคิดว่ามันน่าจะเป็นหลุมฝังศพเป้นหลุมๆ
แต่เปล่าเลย มันเป็นแค่ลานว่างๆ แล้วก็มีตึกล้อมรอบ
อารมณ์แขกสุดไปเลย ที่สำคัญ กลิ่นกำยาน
มันตลบอบอวลไปหมดกลิ่นคล้ายๆ เครื่องเทศ มันๆ ฉุนๆ
จำได้ว่าประมาณ ตี 1 แล้วที่พวกผมอยู่ในนั้น
แต่ก็เอากล้องถ่ายไปรอบ ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เราอยู่ในนั้นประมาณ 1 ชั่วโมงได้ พอไม่เห็นจะมีอะไร
เราก็ปีนกำแพงข้ามมาแล้วจะเข็นรถกลับ
กะว่าพอถึงถนนใหญ่ที่ไม่ไกลนัก
ประมาณ 100 เมตรเห็นจะได้ พวกเราค่อย สตาร์ทเครื่อง
แต่จู่ๆ ตอนที่พวกเรากำลังเข็นอยู่
ก็มีน่าจะเป็นผู้หญิง คลุมส่าหรี๋สีแดง
โผล่มาจากไหนก็ไม่รู้กำลังเดินข้ามฟากถนน
ขวาไปซ้าย ผ่านหน้าพวกเราไป มันมีซอยเล็ก อยู่ที่นั้น
ขณะเธอกำลังเดินเข้าไปในซอย
ห่างจากพวกเราเพียง50 เมตรเห็นจะได้
จู่ๆ เธอก็ล้มหน้าฟาดไปกับพื้น
ไอ้พวกเราก็ สะดุ้ง ร้องเฮ้ย กันเป็นแถว
แล้วเธอก็กระโดดแผล้ว ขึ้นมา แล้วเดินหายเข้าซอยไป
แต่เธอเดินเหมือนกระดูกหักยังไงก็ไม่รู้
มันมีเสียง แกร๊กๆ แกร๊กๆ ประมาณคนหักนิ้ว
แล้วเดินแบบโหย่งๆ ตัว แน่นอนผมพูดขึ้นมาเลยครับ
"เฮ้ย กรูว่าผีชัวร์ มรึงถ่ายไว้ป่ะ"
ผมหันไปบอกเพื่อน มันได้แต่พยักหน้างึกๆ
แล้วเพื่อนอีกคนก็เอ็ดผมเบาๆว่า "เฮ้ย ห้ามทัก"
แล้วพวกเราก็เข็นรถออกไปสตาร์ทที่ถนนใหญ่
ซึ่งตอนนั้นรถรา ก็ค่อนข้าง ซาพอสมควร
แต่ก็ยังวิ่งกัน ขวักไขว่อยู่
ก่อนอื่นผมต้องบอกเลยว่า พวกเราอยู่ชมรมรถโบราณ
แล้วรถผมก็เป็นคันเดียวที่วิ่งได้ไม่ค่อยดีนัก
เพื่อนๆ เลยให้ผมอยู่ด้านหน้า เพื่อว่า รถผมเป็นอะไร
พวกมันจะได้เห็น และช่วยๆกันถีบรถกันได้
พอวิ่งไปได้ซักพักหนึ่ง การที่ผมวิ่งนำหน้าสุด
ผมก็รู้สึกได้ว่า เสียงรถคันอื่นมันเงียบไป
แถมรู้สึกว่าไม่เห็นแสงส่องหลังมาด้วย จึงหันไปดู
พบว่า ไอ้พวกเพื่อนผม มันจอดรถ
ห่างจากผม ประมาณ 500 เมตรได้
ไกลพอควรเลยครับ ผมเลยจอดรถแล้ววกรถกลับ
แต่พวกมันกลับตะโกนไล่ผมให้อย่าเพิ่งเข้าไปหามัน
แถมไล่ให้กลับไปด้วย
ไอ้ตอนนั้นผมก็กลัวแล้วครับ ไม่รู้เอาไงดี
ก็เลยเตรียมจะวกรถกลับ แต่จู่ๆก็มี รถกะบะคันหนึ่งครับ
มันวิ่งมาตามทางปกติ แต่มันก็เบรคลากเลยครับ
มันเบรคมาทางผม พอใกล้ถึงตัวผม
คาดว่ามันจะเหยียบหายเลยครับ มันพุ่งไปเลย
ตอนนั้นผมก็มองรอบตัวแล้ว แต่ไม่เห็นมีอะไร
แต่มันก็กล้าๆ กลัวแล้ว เลยรีบบิดยาวเลยครับ
ประมาณ 2-3 นาทีได้ มันมีปั๊มน้ำมันอยู่ข้างหน้า
ผมก็เลี้ยวเข้าไป เพื่อนๆ ผมมันก็ตามเข้ามาครับ
แล้วก็กรูกันเข้ามาหาผม แล้วยิงคำถามใส่เลยครับว่า
ผมรู้สึกไหมว่ามีอะไรนั่งอยู่บนหัวผม
ผมก็ส่ายหน้าหงึกๆเลยครับ
ได้ความว่า มันมีตัวอะไรซักอย่าง
คล้ายๆ คนแขกถอดเสื้อแต่โพกหัวด้วยผ้าเก่าๆขาดๆ
นั่งยองๆอยู่บนหัวผม แต่หัวมันโตมากครับ
ไม่เห็นจมูกกับปากแต่ดวงตามันใหญ่มากๆ
มันมองลงมาทางผมตลอดเลยครับ
แต่พอตอนผมเบรครถแล้วกำลังวกไปหามัน
ไอ้ตัวนั้นมันก็ใช้แขน ชี้มาทางเพื่อนผม
พวกมันก็กลัวสุดๆเลยครับ แต่ก็ได้แต่ไล่ผมไป
ส่วนไอ้กะบะคันนั้น เพื่อนผมมันว่า
พอมันเข้าใกล้ตัวผม ไอ้ตัวที่อยู่บนหัวผม
มันเหมือนจะกระโดดไปที่ไอ้กะบะคันนั้น
เหมือนมันก็จะเห็นเหมือนกัน มันเลยเหยียบหายเลย
แล้วไอ้ตัวนั้นก็ยังเกาะอยู่มนหัวผม จนแป๊ปเดียวมันก็หายไป
ผมก็ถามเพื่อนว่าถ่ายไว้ไหม
มันก็ถ่ายไว้ครับ เลยลองเปิดดูแต่ปรากฏว่า
มันมีแต่เส้นๆ เหมือนภาพมันล้ม
ตั้งแต่ปีนกำแพงข้ามเข้าไปในสุเหร่าจนมาจอดที่ปั๊ม
นอกนั้นถ่ายได้เป็นปกติครับ
ไม่งั้นถ้าถ่ายติดผม เอาไปโชว์ในรายการมิติพิศวงแล้วครับ
แต่ว่าที่เจ็บใจที่สุดก็เพื่อนผมนี่แหละ
โห มันเล่นไล่ผมเลย นึกแล้วแค้นเล็กๆ
จากคุณ : Evagarienx - [ 9 ธ.ค. 48 15:01:53 ]
อันนี้ขอบอกก่อนเลยนะครับว่า
ออกจะติดตลกนิดๆ ก็อย่าว่ากันล่ะครับ
คือว่า วันนั้นวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2544
ผมจำได้แม่นเลยครับ....
ด้วยว่าวันนั้นเป็นวันปล่อยผีของฝรั่ง
และดันเป็นวันลอยกระทงของไทยซะด้วยครับ
ตอนนั้ผมก็อยู่บ้านคนเดียวเซ็งๆ เหงาๆ
และปกติก็ไม่ชอบออกไปเฮฮา กระทงจ๋าที่ไหนกะใครซะด้วย
ซักประมาณ 2 ทุ่มเห็นจะได้ครับ
เพื่อนผมมันก็โทรมาหาบอกว่าจะมารับ
แล้วพอมันมาถึง มันก็ชวนผมไปลอยกระทง
แต่ผมไม่ค่อยอยากไป
และไปๆ มาๆ ก็มาลงตัวที่ว่า ไปดู "ผี" กันดีกว่า
พวกเรา 5 คน เป็นคนในชมรมรถโบราณ
วันนั้นเราไปด้วย มอเตอร์ไซด์โบราณ 4 คัน 5 คน
เพราะมีคนหนึ่งยอมเป็นตากล้อง
ตั้งใจว่า จะจับภาพเด็ดๆได้
เพราะไอ้นี้มันมีกล้อง night vision
เลนส์ของ sony ที่ถ่ายได้ในกลางคืนหน่ะครับ
อ้อลืมบอกไปครับผมอยู่ในจังหวัดชลบุรีนะครับ
คือจังหวัดชลบุรีเนี้ย จะมีถนนสุขุมวิทเส้นเดียว
ผ่านได้ทั้งจังหวัด ไม่เหมือนกรุงเทพ
คือตอนแรก เราตั้งใจจะไปกันที่ป่าช้าจีน
ซึ่งก็ไม่ไกลเท่าไร หรือเป็นป่าช้าในวัดอื่นๆ
หรือไม่ก็บ้านที่เขาลือกันว่า "ผีดุ"
แต่จริงๆที่กล่าวมานั้นพวกผมไปมาหมดแล้วครับ
และก็ไม่เคยเจออะไรจะจะ ซักที
ก็จะมีเพียงแค่กลิ่น เสียง ลม วูบไปวูบมา
พวกผมก็ไม่ค่อยกลัวหรอกครับ ออกจะท้าทายด้วยซ้ำ
แต่สุดท้ายเราก็มาลงกันที่สุเหร่าแขก
ป่าช้าแขกนั้นแหละครับ
แต่ว่ามันเป็นป่าช้าที่ดูภายนอกแล้วไม่น่ากลัวซะเลย
เพราะมันอยู่ติดกับถนนสุขุมวิท
แถมอยู่ในเมืองพัทยาด้วยครับ
แน่นอนครับ วันลอยกระทง แถมเป็นวันฮาโลวีน
แน่นอนเลยครับ คนสุดๆจะพลุกพล่าน
เรียกได้ว่า ไม่น่ากลัวแน่ๆ
แต่ด้วยความมี สปิริตแบบงงๆ
เอาเป็นว่าเราก็ รวมกันหาเหาใส่หัวแน่นอนครับ
พอไปถึงสุเหร่าตอนแรกกะว่าจะเข้าไปดีๆ
เพราะมันเหมือนโรงเรียนแขกมากกว่าจะเป็นสุสาน
ไม่ได้น่ากลัวเล๊ย.... แต่พวกเราก็ต้องสะดุด
เมื่อยามแก่ๆ แกมองเราตั้งแต่หัวจรดเท้า
แล้วไล่ให้กลับไปแบบเบาๆ
แกว่ากลับบ้านไปเถอะ คนนอกเข้าไม่ได้หรอก
พวกเราก็เลยวกรถกลับแต่โดยดี
เพียงแต่ว่า เราเลี้ยวรถไปทางด้านข้างของสุเหร่า
ที่พอจะมีทางให้รถเข้าแบบสวนทางกันพอดี พอดีได้
แต่มันออกจะมืดไปซักหน่อย
แม้จะเป็นคืนเดือนหงายก็ตามแต่
พวกเราจอดรถไว้ใต้ต้นไม้ใหญ่
แล้วปีนรั้วเตี้ยๆ ข้ามไปยังข้างใน
ซึ่งค่อนข้างจะกว้างพอสมควร
เพียงแต่ มันไม่เหมือนกับที่เราคิดไว้
เราคิดว่ามันน่าจะเป็นหลุมฝังศพเป้นหลุมๆ
แต่เปล่าเลย มันเป็นแค่ลานว่างๆ แล้วก็มีตึกล้อมรอบ
อารมณ์แขกสุดไปเลย ที่สำคัญ กลิ่นกำยาน
มันตลบอบอวลไปหมดกลิ่นคล้ายๆ เครื่องเทศ มันๆ ฉุนๆ
จำได้ว่าประมาณ ตี 1 แล้วที่พวกผมอยู่ในนั้น
แต่ก็เอากล้องถ่ายไปรอบ ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เราอยู่ในนั้นประมาณ 1 ชั่วโมงได้ พอไม่เห็นจะมีอะไร
เราก็ปีนกำแพงข้ามมาแล้วจะเข็นรถกลับ
กะว่าพอถึงถนนใหญ่ที่ไม่ไกลนัก
ประมาณ 100 เมตรเห็นจะได้ พวกเราค่อย สตาร์ทเครื่อง
แต่จู่ๆ ตอนที่พวกเรากำลังเข็นอยู่
ก็มีน่าจะเป็นผู้หญิง คลุมส่าหรี๋สีแดง
โผล่มาจากไหนก็ไม่รู้กำลังเดินข้ามฟากถนน
ขวาไปซ้าย ผ่านหน้าพวกเราไป มันมีซอยเล็ก อยู่ที่นั้น
ขณะเธอกำลังเดินเข้าไปในซอย
ห่างจากพวกเราเพียง50 เมตรเห็นจะได้
จู่ๆ เธอก็ล้มหน้าฟาดไปกับพื้น
ไอ้พวกเราก็ สะดุ้ง ร้องเฮ้ย กันเป็นแถว
แล้วเธอก็กระโดดแผล้ว ขึ้นมา แล้วเดินหายเข้าซอยไป
แต่เธอเดินเหมือนกระดูกหักยังไงก็ไม่รู้
มันมีเสียง แกร๊กๆ แกร๊กๆ ประมาณคนหักนิ้ว
แล้วเดินแบบโหย่งๆ ตัว แน่นอนผมพูดขึ้นมาเลยครับ
"เฮ้ย กรูว่าผีชัวร์ มรึงถ่ายไว้ป่ะ"
ผมหันไปบอกเพื่อน มันได้แต่พยักหน้างึกๆ
แล้วเพื่อนอีกคนก็เอ็ดผมเบาๆว่า "เฮ้ย ห้ามทัก"
แล้วพวกเราก็เข็นรถออกไปสตาร์ทที่ถนนใหญ่
ซึ่งตอนนั้นรถรา ก็ค่อนข้าง ซาพอสมควร
แต่ก็ยังวิ่งกัน ขวักไขว่อยู่
ก่อนอื่นผมต้องบอกเลยว่า พวกเราอยู่ชมรมรถโบราณ
แล้วรถผมก็เป็นคันเดียวที่วิ่งได้ไม่ค่อยดีนัก
เพื่อนๆ เลยให้ผมอยู่ด้านหน้า เพื่อว่า รถผมเป็นอะไร
พวกมันจะได้เห็น และช่วยๆกันถีบรถกันได้
พอวิ่งไปได้ซักพักหนึ่ง การที่ผมวิ่งนำหน้าสุด
ผมก็รู้สึกได้ว่า เสียงรถคันอื่นมันเงียบไป
แถมรู้สึกว่าไม่เห็นแสงส่องหลังมาด้วย จึงหันไปดู
พบว่า ไอ้พวกเพื่อนผม มันจอดรถ
ห่างจากผม ประมาณ 500 เมตรได้
ไกลพอควรเลยครับ ผมเลยจอดรถแล้ววกรถกลับ
แต่พวกมันกลับตะโกนไล่ผมให้อย่าเพิ่งเข้าไปหามัน
แถมไล่ให้กลับไปด้วย
ไอ้ตอนนั้นผมก็กลัวแล้วครับ ไม่รู้เอาไงดี
ก็เลยเตรียมจะวกรถกลับ แต่จู่ๆก็มี รถกะบะคันหนึ่งครับ
มันวิ่งมาตามทางปกติ แต่มันก็เบรคลากเลยครับ
มันเบรคมาทางผม พอใกล้ถึงตัวผม
คาดว่ามันจะเหยียบหายเลยครับ มันพุ่งไปเลย
ตอนนั้นผมก็มองรอบตัวแล้ว แต่ไม่เห็นมีอะไร
แต่มันก็กล้าๆ กลัวแล้ว เลยรีบบิดยาวเลยครับ
ประมาณ 2-3 นาทีได้ มันมีปั๊มน้ำมันอยู่ข้างหน้า
ผมก็เลี้ยวเข้าไป เพื่อนๆ ผมมันก็ตามเข้ามาครับ
แล้วก็กรูกันเข้ามาหาผม แล้วยิงคำถามใส่เลยครับว่า
ผมรู้สึกไหมว่ามีอะไรนั่งอยู่บนหัวผม
ผมก็ส่ายหน้าหงึกๆเลยครับ
ได้ความว่า มันมีตัวอะไรซักอย่าง
คล้ายๆ คนแขกถอดเสื้อแต่โพกหัวด้วยผ้าเก่าๆขาดๆ
นั่งยองๆอยู่บนหัวผม แต่หัวมันโตมากครับ
ไม่เห็นจมูกกับปากแต่ดวงตามันใหญ่มากๆ
มันมองลงมาทางผมตลอดเลยครับ
แต่พอตอนผมเบรครถแล้วกำลังวกไปหามัน
ไอ้ตัวนั้นมันก็ใช้แขน ชี้มาทางเพื่อนผม
พวกมันก็กลัวสุดๆเลยครับ แต่ก็ได้แต่ไล่ผมไป
ส่วนไอ้กะบะคันนั้น เพื่อนผมมันว่า
พอมันเข้าใกล้ตัวผม ไอ้ตัวที่อยู่บนหัวผม
มันเหมือนจะกระโดดไปที่ไอ้กะบะคันนั้น
เหมือนมันก็จะเห็นเหมือนกัน มันเลยเหยียบหายเลย
แล้วไอ้ตัวนั้นก็ยังเกาะอยู่มนหัวผม จนแป๊ปเดียวมันก็หายไป
ผมก็ถามเพื่อนว่าถ่ายไว้ไหม
มันก็ถ่ายไว้ครับ เลยลองเปิดดูแต่ปรากฏว่า
มันมีแต่เส้นๆ เหมือนภาพมันล้ม
ตั้งแต่ปีนกำแพงข้ามเข้าไปในสุเหร่าจนมาจอดที่ปั๊ม
นอกนั้นถ่ายได้เป็นปกติครับ
ไม่งั้นถ้าถ่ายติดผม เอาไปโชว์ในรายการมิติพิศวงแล้วครับ
แต่ว่าที่เจ็บใจที่สุดก็เพื่อนผมนี่แหละ
โห มันเล่นไล่ผมเลย นึกแล้วแค้นเล็กๆ
จากคุณ : Evagarienx - [ 9 ธ.ค. 48 15:01:53 ]
เหอๆ)
ไม่มีหรอกค่ะ
