จากประโยคที่ว่าน้องจะเอาลูกไป
ใช่ในเวลาที่แม่คิดจะฆ่าตัวตายนั้น
แม่ได้เขียนจดหมายไว้และได้ส่งไปให้
ยายของฉันซึ่งอยู่อีกจังหวัดนึง ( และจดหมายฉบับนั้นก็ยังอยู่ที่ฉัน )
แสดงว่าตลอดเวลา แม่ได้ตั้งใจที่จะฆ่าตัวตายมาโดยตลอด
ช่างน่ากลัวและน่าสงสารแม่ของฉันเหลือเกิน
แต่ที่น่ากลัวกว่านั้นจดหมายที่แม่เขียนไปหายายน่ะสิ
แม่บอกว่าจะเอาฉันกับน้องไปด้วย ไปอยู่ด้วยกันสามคนแม่ลูก
จากคำพูดของแม่น้องในร่างแม่อุ้ยแปงนั้น......
ถึงกับทำให้ทุกคนในนั้นตกใจ แม่ป้ากอดฉันกับน้องไว้แน่น
ร่างทรงเริ่มสั่น...และโยกตัวก้มๆ เงย ๆ
หลับตาพูดและร้องไห้ ออกมาอย่างสะอึกสะอื้น
นึกออกมั้ยคะ เวลาเราเห็นคนถูกผีเข้า จะหลับตาพูด
แต่นี่ไม่ใช่ผีเข้า แต่เป็นร่างทรง
เสียงร้องไห้เริ่มดังขึ้นพร้อมโยกตัวมากขึ้น
น้องไม่อยากให้ลูกต้องอยู่กับพ่อมัน ฮือ....ฮือ.....
คอยดูนะใครที่มันทำกับน้องไว้ .... มันไม่มีทางอยู่อย่างสงบแน่นอน....
น้องจะจองเวรจองกรรมมันทุกชาติไป......คอยดู
เท่านั้นแหละ...พ่อถึงกับร้องไห้โฮ...เลย
พร้อมกับบอกแม่ป้าว่า พอนะพี่พอเหอะ ผมไปรอข้างล่างนะ
แล้วพ่อก็ลงไปข้างล่าง น้องชั้นจะลงไปมั่ง
เริ่มงอแงอยู่ไม่เป็นสุขกันละ พี่อี๊ดพูด และก็พาฉันกับน้องตามลงไปด้วย
จากนั้นฉันก็ไม่รู้อีกเลยว่าแม่ป้ากับร่างทรงนั้นพูดคุยอะไรกันต่อ
แต่ที่รู้ก็คือ คำพูดของแม่น้องเป็นความจริงค่ะ
ทำไมฉันถึงพูดอย่างนี้เหรอ....... เรื่องมันมีอยู่ว่า
หลังจากที่แม่ฉันตาย ฉันต้องไปอยู่กับแม่ป้า
มีความเป็นอยู่ตามประสาเด็ก
แต่เริ่มกลายเป็นเด็กที่มีปัญหาทั้งพี่ทั้งน้อง
นั่นก็ไม่ได้ทำให้พ่อของฉันมาสนใจ
แต่รู้มั้ย มันกลายเป็นหน้าที่ของแม่ป้า
ทำไมต้องกลายเป็นหน้าที่ของแม่ป้า
แล้วพ่อล่ะ ใช่... ใช่ค่ะแล้วพ่อล่ะ
ตอนนั้นหน้าที่ของพ่อก็คือ ดูแลเรื่องบ้าน
และ ป้องกันตัวเองจาก วิญญาณของแม่น้อง
ี่ที่มาหลอกหลอนอยู่ทุกค่ำคืน.......
พ่อเล่าว่าบางคืนก็หนักเสียจนไม่นอนที่บ้านนั้น
บางคืนก็เงียบเสียจนไม่มีอะไร และด้วยความเฮี้ยน
ของดวงวิญญาณ ของแม่น้องได้ทำให้
ความที่เป็นทหารหาญของพ่อหายทันที
ความกลัว ในสิ่งที่เรามองไม่เห็นว่าจะโจมตีในรูปแบบใด
นั่นเป็นสิ่งที่น่ากลัวที่สุด และที่น่ากลัวกว่านั้น
คือพ่อต้องเผชิญอยู่คนเดียวนี่สิ...........
เวลาผ่านไปไม่ถึงหนึ่งปี
ความรักที่พ่อมีต่อแม่นั้นได้จางหายไป
ใช่ค่ะยังไม่ถึงหนึ่งปี แต่มันก็เป็นไปแล้ว
วันหนึ่งพ่อได้มาหาฉันกับน้องเหมือนที่เคยมาเป็นปกติ
แต่วันนี้ไม่ปกติค่ะ พ่อมากับผู้หญิงคนนึง
และผู้หญิงคนนั้นก็คือ อนาคตแม่ใหม่ของฉัน
แต่ไม่ใช่ค่ะ คนแล้วคนเล่าที่พ่อพามา
ไม่ได้ทำให้แม่ป้า ฉัน และน้องเป็นปลื้มสักคน
จนมาถึงผู้หญิงนึง แม่ป้าชอบ และน้องฉันชอบ
นุ้ยอาจจะชอบเพราะนุ้ยเป็นเด็กที่ชอบผู้หญิงผมสั้นและดัดหยิก
เหมือนแม่ของฉันเลย
ผู้หญิงคนนี้ช่างเหมือนแม่ฉันเหลือเกิน
ทั้งผิวพรรณ หน้าตา ทำไมคล้ายกันอย่างงี้
ตกลง ผู้หญิงคนนี้เธอได้เป็นแม่ใหม่ของฉันจริงๆ
( แต่ฉันไม่ชอบ )
วันที่พ่อได้พาผู้หญิงคนนี้มาบ้านแม่ป้า
แม่ป้าสังเกตุว่า หล่อนได้ใส่เสื้อผ้าของแม่ฉันด้วย
เสื้อที่พ่อของร้องไม่ให้เผา เสื้อผ้าตัวโปรดของแม่
แต่พ่อกลับเอาให้ผู้หญิงคนโปรดใส่................
มันไม่ใช่เป็นเรื่องโปรดของวิญญาณแม่น้องเลย..............
มีอยู่วันนนึงพ่อและหล่อนคนนั้นมาหาแม่ป้า
พ่อหน้าตาไม่สดชื่น แม่ป้าทักว่าทำไม
ไม่สดชื่นเลยแป๋วล่ะเป็นไงบ้าง หล่อนชื่อแป๋ว
พ่อบอกว่าโดนเล่นงานอีกแล้ว หล่อนก็พูดว่าแป๋วโดนเต็มๆเลยพี่
หล่อนเล่าว่า แป๋วอาบน้ำอยู่สักพักก็รู้สึกเย็นที่กลางหลัง
แต่ไม่ได้คิดอะไร เพราะตอนเป็นเวลากลางวัน
ไม่น่าที่จะมีอะไร แต่ คิดผิดมากเลยพี่
แป๋วรู้สึกว่ามีใครอยู่ในห้องน้ำกับแป๋วยืนดูแป๋วอาบน้ำ
ที่ปลายหางตา รู้สึกเลยว่ามีใครเดินไปเดินมาอยู่ในห้องน้ำ
ซึ่งห้องน้ำก็ไม่ได้กว้างขวางอะไรเลย แต่ทำไมรู้สึกว่าห้องน้ำมันกว้างจัง
จู่ๆ น้ำก็หยุดไหล ไฟที่ไม่ได้เปิดก็ เปิดๆ ปิดๆ ขึ้นมาซะงั้นน่ะ
แล้วก็ มีไอเย็นๆ อะไรก็ไม่รู้มาอยู่รอบๆคอ
แล้วมันก็มารัดคอเลยพี่ มันเหมือนคนถูกบีบบคอน่ะพี่
แต่ไม่มีใครอยู่ในห้องน้ำเลยนะ แป๋วพยายามดิ้นสุดแรงเกิดเลยพี่
แต่มันก็ไม่เป็นผล ยิ่งดิ้น ก็เหมือนถูกมัด มัดทั้งตัวเลย
( นึกออกมั้ยคะ เวลาคนเราถูกบีบคอ แน่นๆ ทำอะไรก็ไม่ได้
ยิ่งดิ้นยิ่งแน่น หายใจก็ไม่ออก น้ำฝักบัวก็ไหลอยู่ตรงหน้า )
แป๋วกลั้นใจ สวดมนต์ แต่สวดไม่ได้พี่ หายใจยังยากเลย
นึกกลั้นใจ นะโม ฯ แต่ในใจนะพี่ สักพักก็หายไป
แป๋วรีบเช็ดตัว รีบแต่งตัวออกจากบ้านเลยพี่
รีบกลับบ้านไปเล่าให้แม่ฟัง
ใช่ค่ะ .....สิ่งที่หล่อนคนนี้เจอ ดวงวิญญาณอาฆาตของแม่น้องนั่นเอง
ทำไมน่ะเหรอ ก็เพราะ หล่อนคนนี้กำลังจะมาเป็นแม่ใหม่ของลูกแม่ไง...... ก็เพราะหล่อนคนนี้เข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้ไง ......
ก็เพราะหล่อนคนนี้ดันไปใช้ หมวกคลุมผมอาบน้ำของแม่น้องด้วย........
สิ่งที่หล่อนคนนี้เจอ เป็นแค่เพียง เรื่องเด็กๆ เด็กๆ
ยังไง ก็เพราะเรื่องที่หล่อนต้องเจอ หนักกว่านี้อีกหลายเท่า
หนักเท่าชีวิต............................................
เฮ้ย.....ที่พี่เหน่งเจอนั้น เป็นผีเด็ก หญิงชาย นุ่งห่มชุดไทย
มวยผมจุก กำลังแลบลิ้นปลิ้นตาหยอกล้ออยู่.....
ผีเด็ก เป็นผี ที่แม่อุ้ยแปงเลี้ยงไว้ เพื่อเป็น ผีบอก นั่น เอง...........
แล้วคุณล่ะ..... เวลาไป นอนบ้านใคร
อย่าลืม..... ขอขมาเจ้าที่เจ้าทาง... เจ้าของบ้าน
ไปอาบน้ำบ้านใคร ก็อย่าไปเอาหมวกคลุมผมของเค้ามาใส่ล่ะ
ไม่เช่น อาจจะเจออย่างหล่อนคนนี้ก็เป็นได้..........................................
ไม่เชื่อ อย่าลบหลู่ สิ่งที่คุณมองไม่เห็น แต่สิ่งนั้นอาจเห็นคุณ
จากคุณ : เจฉ่าย (เจฉ่าย) - [ 9 ธ.ค. 48 23:06:28 ]
ใช่ในเวลาที่แม่คิดจะฆ่าตัวตายนั้น
แม่ได้เขียนจดหมายไว้และได้ส่งไปให้
ยายของฉันซึ่งอยู่อีกจังหวัดนึง ( และจดหมายฉบับนั้นก็ยังอยู่ที่ฉัน )
แสดงว่าตลอดเวลา แม่ได้ตั้งใจที่จะฆ่าตัวตายมาโดยตลอด
ช่างน่ากลัวและน่าสงสารแม่ของฉันเหลือเกิน
แต่ที่น่ากลัวกว่านั้นจดหมายที่แม่เขียนไปหายายน่ะสิ
แม่บอกว่าจะเอาฉันกับน้องไปด้วย ไปอยู่ด้วยกันสามคนแม่ลูก
จากคำพูดของแม่น้องในร่างแม่อุ้ยแปงนั้น......
ถึงกับทำให้ทุกคนในนั้นตกใจ แม่ป้ากอดฉันกับน้องไว้แน่น
ร่างทรงเริ่มสั่น...และโยกตัวก้มๆ เงย ๆ
หลับตาพูดและร้องไห้ ออกมาอย่างสะอึกสะอื้น
นึกออกมั้ยคะ เวลาเราเห็นคนถูกผีเข้า จะหลับตาพูด
แต่นี่ไม่ใช่ผีเข้า แต่เป็นร่างทรง
เสียงร้องไห้เริ่มดังขึ้นพร้อมโยกตัวมากขึ้น
น้องไม่อยากให้ลูกต้องอยู่กับพ่อมัน ฮือ....ฮือ.....
คอยดูนะใครที่มันทำกับน้องไว้ .... มันไม่มีทางอยู่อย่างสงบแน่นอน....
น้องจะจองเวรจองกรรมมันทุกชาติไป......คอยดู
เท่านั้นแหละ...พ่อถึงกับร้องไห้โฮ...เลย
พร้อมกับบอกแม่ป้าว่า พอนะพี่พอเหอะ ผมไปรอข้างล่างนะ
แล้วพ่อก็ลงไปข้างล่าง น้องชั้นจะลงไปมั่ง
เริ่มงอแงอยู่ไม่เป็นสุขกันละ พี่อี๊ดพูด และก็พาฉันกับน้องตามลงไปด้วย
จากนั้นฉันก็ไม่รู้อีกเลยว่าแม่ป้ากับร่างทรงนั้นพูดคุยอะไรกันต่อ
แต่ที่รู้ก็คือ คำพูดของแม่น้องเป็นความจริงค่ะ
ทำไมฉันถึงพูดอย่างนี้เหรอ....... เรื่องมันมีอยู่ว่า
หลังจากที่แม่ฉันตาย ฉันต้องไปอยู่กับแม่ป้า
มีความเป็นอยู่ตามประสาเด็ก
แต่เริ่มกลายเป็นเด็กที่มีปัญหาทั้งพี่ทั้งน้อง
นั่นก็ไม่ได้ทำให้พ่อของฉันมาสนใจ
แต่รู้มั้ย มันกลายเป็นหน้าที่ของแม่ป้า
ทำไมต้องกลายเป็นหน้าที่ของแม่ป้า
แล้วพ่อล่ะ ใช่... ใช่ค่ะแล้วพ่อล่ะ
ตอนนั้นหน้าที่ของพ่อก็คือ ดูแลเรื่องบ้าน
และ ป้องกันตัวเองจาก วิญญาณของแม่น้อง
ี่ที่มาหลอกหลอนอยู่ทุกค่ำคืน.......
พ่อเล่าว่าบางคืนก็หนักเสียจนไม่นอนที่บ้านนั้น
บางคืนก็เงียบเสียจนไม่มีอะไร และด้วยความเฮี้ยน
ของดวงวิญญาณ ของแม่น้องได้ทำให้
ความที่เป็นทหารหาญของพ่อหายทันที
ความกลัว ในสิ่งที่เรามองไม่เห็นว่าจะโจมตีในรูปแบบใด
นั่นเป็นสิ่งที่น่ากลัวที่สุด และที่น่ากลัวกว่านั้น
คือพ่อต้องเผชิญอยู่คนเดียวนี่สิ...........
เวลาผ่านไปไม่ถึงหนึ่งปี
ความรักที่พ่อมีต่อแม่นั้นได้จางหายไป
ใช่ค่ะยังไม่ถึงหนึ่งปี แต่มันก็เป็นไปแล้ว
วันหนึ่งพ่อได้มาหาฉันกับน้องเหมือนที่เคยมาเป็นปกติ
แต่วันนี้ไม่ปกติค่ะ พ่อมากับผู้หญิงคนนึง
และผู้หญิงคนนั้นก็คือ อนาคตแม่ใหม่ของฉัน
แต่ไม่ใช่ค่ะ คนแล้วคนเล่าที่พ่อพามา
ไม่ได้ทำให้แม่ป้า ฉัน และน้องเป็นปลื้มสักคน
จนมาถึงผู้หญิงนึง แม่ป้าชอบ และน้องฉันชอบ
นุ้ยอาจจะชอบเพราะนุ้ยเป็นเด็กที่ชอบผู้หญิงผมสั้นและดัดหยิก
เหมือนแม่ของฉันเลย
ผู้หญิงคนนี้ช่างเหมือนแม่ฉันเหลือเกิน
ทั้งผิวพรรณ หน้าตา ทำไมคล้ายกันอย่างงี้
ตกลง ผู้หญิงคนนี้เธอได้เป็นแม่ใหม่ของฉันจริงๆ
( แต่ฉันไม่ชอบ )
วันที่พ่อได้พาผู้หญิงคนนี้มาบ้านแม่ป้า
แม่ป้าสังเกตุว่า หล่อนได้ใส่เสื้อผ้าของแม่ฉันด้วย
เสื้อที่พ่อของร้องไม่ให้เผา เสื้อผ้าตัวโปรดของแม่
แต่พ่อกลับเอาให้ผู้หญิงคนโปรดใส่................
มันไม่ใช่เป็นเรื่องโปรดของวิญญาณแม่น้องเลย..............
มีอยู่วันนนึงพ่อและหล่อนคนนั้นมาหาแม่ป้า
พ่อหน้าตาไม่สดชื่น แม่ป้าทักว่าทำไม
ไม่สดชื่นเลยแป๋วล่ะเป็นไงบ้าง หล่อนชื่อแป๋ว
พ่อบอกว่าโดนเล่นงานอีกแล้ว หล่อนก็พูดว่าแป๋วโดนเต็มๆเลยพี่
หล่อนเล่าว่า แป๋วอาบน้ำอยู่สักพักก็รู้สึกเย็นที่กลางหลัง
แต่ไม่ได้คิดอะไร เพราะตอนเป็นเวลากลางวัน
ไม่น่าที่จะมีอะไร แต่ คิดผิดมากเลยพี่
แป๋วรู้สึกว่ามีใครอยู่ในห้องน้ำกับแป๋วยืนดูแป๋วอาบน้ำ
ที่ปลายหางตา รู้สึกเลยว่ามีใครเดินไปเดินมาอยู่ในห้องน้ำ
ซึ่งห้องน้ำก็ไม่ได้กว้างขวางอะไรเลย แต่ทำไมรู้สึกว่าห้องน้ำมันกว้างจัง
จู่ๆ น้ำก็หยุดไหล ไฟที่ไม่ได้เปิดก็ เปิดๆ ปิดๆ ขึ้นมาซะงั้นน่ะ
แล้วก็ มีไอเย็นๆ อะไรก็ไม่รู้มาอยู่รอบๆคอ
แล้วมันก็มารัดคอเลยพี่ มันเหมือนคนถูกบีบบคอน่ะพี่
แต่ไม่มีใครอยู่ในห้องน้ำเลยนะ แป๋วพยายามดิ้นสุดแรงเกิดเลยพี่
แต่มันก็ไม่เป็นผล ยิ่งดิ้น ก็เหมือนถูกมัด มัดทั้งตัวเลย
( นึกออกมั้ยคะ เวลาคนเราถูกบีบคอ แน่นๆ ทำอะไรก็ไม่ได้
ยิ่งดิ้นยิ่งแน่น หายใจก็ไม่ออก น้ำฝักบัวก็ไหลอยู่ตรงหน้า )
แป๋วกลั้นใจ สวดมนต์ แต่สวดไม่ได้พี่ หายใจยังยากเลย
นึกกลั้นใจ นะโม ฯ แต่ในใจนะพี่ สักพักก็หายไป
แป๋วรีบเช็ดตัว รีบแต่งตัวออกจากบ้านเลยพี่
รีบกลับบ้านไปเล่าให้แม่ฟัง
ใช่ค่ะ .....สิ่งที่หล่อนคนนี้เจอ ดวงวิญญาณอาฆาตของแม่น้องนั่นเอง
ทำไมน่ะเหรอ ก็เพราะ หล่อนคนนี้กำลังจะมาเป็นแม่ใหม่ของลูกแม่ไง...... ก็เพราะหล่อนคนนี้เข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้ไง ......
ก็เพราะหล่อนคนนี้ดันไปใช้ หมวกคลุมผมอาบน้ำของแม่น้องด้วย........
สิ่งที่หล่อนคนนี้เจอ เป็นแค่เพียง เรื่องเด็กๆ เด็กๆ
ยังไง ก็เพราะเรื่องที่หล่อนต้องเจอ หนักกว่านี้อีกหลายเท่า
หนักเท่าชีวิต............................................
เฮ้ย.....ที่พี่เหน่งเจอนั้น เป็นผีเด็ก หญิงชาย นุ่งห่มชุดไทย
มวยผมจุก กำลังแลบลิ้นปลิ้นตาหยอกล้ออยู่.....
ผีเด็ก เป็นผี ที่แม่อุ้ยแปงเลี้ยงไว้ เพื่อเป็น ผีบอก นั่น เอง...........
แล้วคุณล่ะ..... เวลาไป นอนบ้านใคร
อย่าลืม..... ขอขมาเจ้าที่เจ้าทาง... เจ้าของบ้าน
ไปอาบน้ำบ้านใคร ก็อย่าไปเอาหมวกคลุมผมของเค้ามาใส่ล่ะ
ไม่เช่น อาจจะเจออย่างหล่อนคนนี้ก็เป็นได้..........................................
ไม่เชื่อ อย่าลบหลู่ สิ่งที่คุณมองไม่เห็น แต่สิ่งนั้นอาจเห็นคุณ
จากคุณ : เจฉ่าย (เจฉ่าย) - [ 9 ธ.ค. 48 23:06:28 ]
